Hartaandoeningen

hartaandoeningen katHartproblemen kunnen bij alle katten van alle leeftijden voorkomen, maar het zal vaker voorkomen bij oudere katten. Hartproblemen kunnen worden veroorzaakt door een aandoening in het hart zelf, maar ook ziektes kunnen invloed hebben.

De meest voorkomende hartafwijking bij de kat is hypertrofische cardiomyopathie (HCM). Dit betekent letterlijk ziekte van de hartspier. Er ontstaat een sterke verdikking van de hartspiervezels van de linker kamerwand. Het kan voorkomen bij alle katten, raskat of huiskat, en op alle leeftijden.

Werking van het hart

Hartaandoening katHet hart bestaat uit vier onderdelen: het zuurstofarme bloed komt vanuit de aders van het lichaam naar het hart en komt als eerste bij de rechter boezem (rb). Vervolgens wordt het bloed naar de rechter kamer (rk) gepompt van waaruit de bloedsomloop naar de longen gaat. Hier wordt het zuurstofarme bloed voorzien van zuurstof waarna het via de linkerboezem (lb) en vervolgens linker kamer (lk) naar het lichaam wordt vervoerd.

 

 

Hypertrofische cardiomyopathie

Bij de kat is vaak de wand van de linkerkamer verdikt. Het gevolg hiervan is dat de ruimte binnenin de linkerkamer kleiner wordt en dat de wand minder flexibel wordt om uit te kunnen zetten en zich te vullen met bloed. De gevolgen zijn:

- Er wordt minder bloed rond gepompt naar het lichaam.

- De opening tussen de boezem en de kamer, waar de hartkleppen zitten, wordt groter waardoor de hartkleppen niet meer
  volledig kunnen sluiten. Dit heeft tot gevolg dat de dierenarts met de stethoscoop een hartruis kan horen.

hcm hart kat
De druk in de linker boezem, de ruimte vóór de linker kamer, zal groter worden omdat de linkerkamer het aanbod aan bloed
  niet kan wegwerken. Er ontstaat een soort opstopping. De boezem zal zich gaan vergroten.

- Als de druk in de linkerboezem toeneemt, dan neemt ook de druk in de bloedvaten in de richting van de linkerboezem toe:
  dit zijn de bloedvaten die van de longen naar het hart lopen. Door deze toename in druk kan er vocht uit de bloedvaten treden
  en dit komt in de longen terecht. Dit wordt ‘vocht op de longen’ genoemd, ofwel longoedeem.  Hierdoor zal de kat problemen
  gaan krijgen met ademhalen.

- Vanuit de linkerkamer lopen ook bloedvaten naar het hart zelf om de hartspier te voorzien van zuurstof en voedingsstoffen. 
  Wanneer er minder bloed vertrekt vanuit de linkerkamer, dan kan de hartspier soms onvoldoende voorzien worden om goed te
  kunnen functioneren. Hierdoor kunnen kleine infarcten ontstaan waardoor een deel van de hartspier niet meer bruikbaar is. Dit
  belemmert nog eens extra de functie van het hart.

- Andere complicaties die kunnen ontstaan bij HCM ontstaan door de vorming van bloedstolsels in de linkerboezem. Doordat er
  een opstopping is in de linkerboezem heeft het bloed de kans om stolsels te gaan vormen. Deze kunnen nog goed passeren
  langs de grote slagaders van het hart, maar zodra ze bij nauwere bloedvaten komen gaan ze vastlopen. De meest
  voorkomende plek waar dit gebeurt is in de splitsing van de aorta naar de achterpoten. Hierdoor kan de kat plotseling verlamd
  raken aan de achterhand.

Verschijnselen

Veel katten met HCM vertonen geen verschijnselen. Pas wanneer HCM zover gevorderd is dat er sprake is van drukverhoging in de linker boezem en in de bloedvaten in de longen, dan gaan er verschijnselen ontstaan:
- Benauwdheid
- Versnelde ademhaling
- Met open bek ademen 
- Suf
- Flauwtes in ernstige gevallen
- Zelden verlamde achterhand met klaaglijk miauwen.

Diagnose

De diagnose HCM wordt gesteld door een echografie te maken van het hart.

Behandeling

- Stress vermijden
- Overgewicht voorkomen
- Atenolol: vertraging van de hartslag en bloeddrukverlagend voor een betere bloed doorstroming. Afhankelijk van advies cardioloog.
- In geval van longoedeem:
  •       Furosemide: vochtafdrijvend
  •       ACE-remmer: bloeddruk verlagend en hiermee ontlasting van het hart

Prognose

De prognose is zeer wisselend. Indien het een toevalsbevinding is, kunnen katten een normale levensverwachting hebben. Zodra ze benauwdheidsverschijnselen beginnen te krijgen, kunnen ze met de juiste behandeling ook nog jaren leven. Het kan echter ook zo zijn dat ze plots overlijden.

In het geval van het vastlopen van een bloedstolsel is de prognose slecht.